Ljubovija

Opština Ljubovija je opština u zapadnoj Srbiji i pripada Mačvanskom okrugu. To je brdsko-planinsko područje koje reka Drina odvaja od Republike Srpske. Leži na obali reke Ljuboviđe, na njenom ušću u reku Drinu.

Azbukovica je bila naseljena još u praistoriji o čemu svedoče nalazi iz nadgrobnih humki u Lonjinu i gradinska naselja iz Rujevca. U vreme Rimskog carstva kraj je pripadao provinciji Dalmaciji, putevima povezivao Domaviju i Singidunum.

U srednjem veku Azbukovica je bila u sastavu Vizantije i srpskih država, a sve vreme korišćeni su rudnici Lipnik i Veliki Majdan. U zvaničnim dokumentima, najstariji za sada poznati pomen je pomen Lipnika iz 1319. godine. Na reci Ljuboviđi u selu Gornja Ljuboviđa sačuvan je srednjevekovni most koji je bio na karavanskom putu prema Valjevu i Beogradu, poznat u narodu kao Latinska ćuprija, u Gornjoj Trešnjici su ostaci srednjovekovnog Velikog i Malog grada, a ima i nekoliko kompleksa spomenika - u Uzovnici, Rujevcu, Crnči i Gornjoj Trešnjici.
U ovo područje Turci su došli odmah posle pada Smedereva, 1459. godine. Zbog značaja rudnika Crnča ovaj kraj je bio carski has koji je po najvećem selu dobio naziv has Bukovica, pa je verovatno od toga nastao i naziv Azbukovica. Turci će utvrditi, ojačati i naseliti srednjevekovnu tvrđavu Soko grad, koja će biti neosvojiva sve do predaje 1863. godine kada je i porušena.

Ljubovija je 1871. godine, ukazom Milana Obrenovića, postala varošica.
1896. godine nakon katastrofalne poplave Drine Stare Ljubovije, Ljubovija je preseljena na sadašnji prostor. Ljubovija je dobila ime po begu Ljubojeviću, čija se kula nalazila iznad Ljubovije